Dini hikaye, kıssadan hisse, tarihi hadiseler

Allah dostlarından Fudayl bin İyâd hazretleri “rahmetullahi teâlâ aleyh” Hârun Reşîd zamanında yaşamıştır.

Halîfe Hârun Reşîd, vezîrini çağırıp;
- Beni, gönül ehli bir Velî zâta götür. Zîra kalbim, bu şâşâlı hayattan çok sıkıldı. Bir Allah adamı görüp, sohbetini dinleyelim de kararmış olan kalbimiz birazcık ferahlasın, dedi.

Vezîr;
- Başüstüne sultânım, deyip,

Süfyân bin Uyeyne hazretlerinin “rahmetullahi teâlâ aleyh” evine götürdü ve kapıyı çalıp;
- Ey Süfyân! Sultân kapına geldi. Seninle biraz görüşmek istiyor, dedi.

Hazret-i Süfyân kapıya çıktı ve;
- Amân sultânım, niçin zahmet ettiniz. Önceden haberimiz olsaydı, sizi buraya yormaz, biz gelirdik, dedi.

Hârun Reşîd, Vezirinin kulağına eğilip;
- Aradığım bu zât değil, sen beni başka bir Allah dostuna götür! diye fısıldadı.

Vezir;
- Peki sultânım, başüstüne!
dedi ve oradan ayrılıp Fudayl bin İyâd hazretlerine “rahmetullahi teâlâ aleyh” gittiler birlikte. O anda içerden Kur’ân-ı kerîm sesi geliyordu ve âyet-i kerîmede meâlen;
Günahkârlar, kendilerini ehl-i takvâ ile bir tutacağımızı mı zannediyorlar?
buyuruluyordu.

Hârun bunu işitince;
- Nasîhat istiyorsak, bu bize yetişir, dedi.
Ve ağlıyarak geri döndü.