Halime (r.anha)

lale-cicek

MekkeÔÇÖnin havas─▒ yeni do─čan ├žocuklara yaram─▒yordu. S─▒hhatli ve g├╝rb├╝z b├╝y├╝┬şmelerine m├óniydi. Bu sebeple ├žocuklar─▒n─▒n s─▒hhatli yeti┼čmesini isteyen baz─▒ ai┬şleler onlar─▒ ├ž├Âlde ya┼čayan s├╝tanneye veriyorlard─▒. ├ç├╝nk├╝ hem ├ž├Âl├╝n havas─▒ g├╝┬şzel, suyu temiz ve tatl─▒ idi, hem de orada yeti┼čen ├žocuklar Arap├žaÔÇÖy─▒ daha d├╝zg├╝n bir ┼čekilde konu┼čuyordu.

S├╝tanne olacak kad─▒nlar y─▒lda iki kez MekkeÔÇÖye gelirler, k├╝├ž├╝k ├žocuklar─▒ ala┬şrak yurtlar─▒na g├Ât├╝r├╝rlerdi. Peygamberimizin d├╝nyaya te┼črif etmesinden he┬şmen sonra, Ben├« SaÔÇÖd kabilesine mensup kad─▒nlar, beyleriyle birlikte MekkeÔÇÖye geldiler. Bunlardan biri de Hz. HalimeÔÇÖydi. HalimeÔÇÖnin bindi─či hayvan zay─▒f ve topal oldu─ču i├žin, arkada┼člar─▒ndan geriye kalm─▒┼čt─▒. O, MekkeÔÇÖye girdi─činde ka┬şd─▒nlar─▒n hemen hepsi emzirecek bir ├žocuk bulmu┼č, sevin├ž i├žerisinde yurtlar─▒n─▒n yolunu tutmu┼člard─▒ bile.

Abd├╝lm├╝tt├ólib de sevgili torunu Peygamberimizi bir s├╝tanneye vermeyi ├žok istiyordu. Fakat kad─▒nlardan kime teklif ettiyse, ÔÇťYetimdir.ÔÇŁ diyerek almaya ya┬şna┼čmad─▒lar. Hi├ž kimse bu ├žocuk h├╝rmetine berekete kavu┼čacaklar─▒n─▒ hayal bile edemiyordu. Re┬şs├╗┬şlul┬şlahÔÇÖ─▒n dedesi ├žaresizlik i├žerisinde dola┼č─▒rken, emzirecek bir ├žocuk bulamaman─▒n ├╝z├╝nt├╝s├╝n├╝ kalbinde hisseden Halime ile kar┼č─▒la┼čt─▒. ÔÇťSen hangi kabiledensin?ÔÇŁ diye sordu. Hz. Halime, ÔÇťBen├« SaÔÇÖd kabilesinden.ÔÇŁ cevab─▒┬şn─▒ verdi. Abd├╝lm├╝tt├ólib, ona ismini sordu. Halime oldu─čunu ├Â─črenince g├╝l├╝m┬şsedi ve ÔÇť├çok g├╝zel! SaÔÇÖd ve hilim iki haslettir ki, d├╝nyan─▒n hayr─▒ da, ahiretin iz┬şzet ve ┼čerefi de bunlara ba─čl─▒d─▒r. Ey Halime, benim yan─▒mda yetim bir ├žocuk var. Di─čer kad─▒nlar, ÔÇśBiz g├Ât├╝rece─čimiz ├žocuklar─▒n babalar─▒ndan faydalanmay─▒ umuyoruz; yetimi al─▒p da ne yapaca─č─▒z?!ÔÇÖ diyerek onu almak istemediler. Bari sen bunu al. Belki onun y├╝z├╝nden mutlulu─ča erersin.ÔÇŁ dedi. Halime (r.anha) biraz ilerde bulunan kocas─▒na dan─▒┼čmak i├žin m├╝saade isteyip kocas─▒n─▒n yan─▒na gitti. Kocas─▒ da, ÔÇťAlmanda bir mahzur yok. Belki onun y├╝z├╝nden berekete kavu┼ču┬şruz.ÔÇŁ dedi. Halime, hi├ž olmazsa bir ├žocuk bulabilmi┼č olman─▒n sevinciyle Pey┬şgamberimizin dedesinin yan─▒na geldi. ├çocu─ču almak istedi─čini s├Âyledi. Abd├╝lm├╝tt├ólib buna ├žok sevindi. Onu Hz. ├émineÔÇÖnin yan─▒na g├Ât├╝rd├╝. ├émine, HalimeÔÇÖyi, ÔÇťHo┼č geldin, safa geldin!ÔÇŁ diyerek kar┼č─▒lad─▒. Birlikte Re┬şs├╗┬şlul┬şlahÔÇÖ─▒n uyudu┬ş─ču odaya gittiler.

Peygamberimiz beyaz bir kunda─ča sar─▒lm─▒┼čt─▒. Alt─▒na da ye┼čil bir kuma┼č seril┬şmi┼čti. S─▒rt├╝st├╝ yatm─▒┼č, m─▒┼č─▒l m─▒┼č─▒l uyuyor, etrafa misk gibi kokular yay─▒yor┬şdu.

Hz. Halime, Peygamberimizi g├Âr├╝nce g├╝zelli─čine ve sevimlili─čine hayran kald─▒. B├Âyle bir ├žocu─ču yan─▒na ald─▒─č─▒ i├žin ├žok sevin├žliydi. Peygamberimizi ku┬şca─č─▒na ald─▒. Re┬şs├╗┬şlul┬şlah (a.s.m.), s├╝tannesine g├╝l├╝msedi. Halime de onu ├Âpt├╝. Sevin├žliydi. Hz. ├émine ise, ├╝zg├╝nd├╝. Yavrusu ancak birka├ž g├╝n yan─▒nda kala┬şbilmi┼čti. Hasretine nas─▒l dayanacakt─▒? Fakat sevgili o─člunun s─▒hhatli b├╝y├╝mesi i├žin buna mecbur oldu─čunu d├╝┼č├╝nerek teselli buldu.

Hz. Halime, Peygamberimiz kuca─č─▒nda oldu─ču h├ólde, kocas─▒n─▒n yan─▒na geldi. Sonra sa─č memesini Peygamberimize, sol memesini de o─čluna verdi. Emdiler ve uyudular. Bundan b├Âyle Re┬şs├╗┬şlul┬şlah (a.s.m.) hep sa─č memeden emecek, sol memeyi hi├ž almayacakt─▒.

Hz. HalimeÔÇÖnin s├╝t├╝ ├žok azd─▒. Daha ├Ânce kendi o─čluna bile yetmiyor, ├žocuk a├žl─▒ktan a─člay─▒p duruyordu. ┼×imdi her ikisinin de doydu─čunu g├Âr├╝nce sevindi┬şler. Hemen sonra, daha ├Ânce ├žok az s├╝t├╝ olan devenin memelerinin de s├╝tle dol┬şdu─čunu g├Âr├╝nce sevin├žleri bir kat daha artt─▒. HalimeÔÇÖnin kocas─▒, ÔÇťEy Halime, bilmi┼č ol ki sen m├╝barek ve u─čurlu bir ├žocuk alm─▒┼čs─▒n!ÔÇŁ dedi. Ger├žekten de bun┬şdan b├Âyle bu aileyle birlikte SaÔÇÖdo─čullar─▒ kabilesi, kurakl─▒ktan k─▒tl─▒ktan kurtu┬şlup bolluk ve berekete kavu┼čacakt─▒.

B├╝t├╝n haz─▒rl─▒klar─▒n─▒ tamamlayan Hz. Halime ve kocas─▒ biraz sonra yola ├ž─▒kt─▒┬şlar. Bu arada binek hayvanlar─▒nda b├╝y├╝k bir de─či┼čikli─čin oldu─čunu g├Ârd├╝ler. Gelirken ├žok gerilerde kalan merkep, sonradan ├ž─▒kt─▒─č─▒ h├ólde kafilenin b├╝t├╝n hayvanlar─▒n─▒ geride b─▒rak─▒yordu. Di─čer kad─▒nlar bunu g├Âr├╝nce ┼ča┼č─▒r─▒p kald─▒lar, ÔÇťEy Halime, ba┼č─▒na rahmet ya─čs─▒n! Yoksa bu merkep gelirken bindi─čin hayvan de─čil mi?! Dur da bizi bekle!ÔÇŁ diyerek, ┼ča┼čk─▒nl─▒klar─▒n─▒ ifade ettiler. Yorucu bir yolculuktan sonra kafile, yurtlar─▒na vard─▒.

O y─▒l SaÔÇÖdo─čullar─▒ yurdunda b├╝y├╝k bir kurakl─▒k h├ókimdi. Hayvanlar─▒n yay─▒l─▒p kar─▒nlar─▒n─▒ doyurabilecekleri hi├žbir otlak yoktu. Bu y├╝zden, koyunlar sabahle┬şyin ayr─▒ld─▒klar─▒ gibi ak┼čamleyin a├ž olarak eve d├Ân├╝yorlard─▒. Hayvanlar iyice c─▒┬şl─▒zla┼čm─▒┼člard─▒. Fakat Hz. Halime bolluk ve berekete mazhar olmu┼čtu. Di─čerle┬şrinden farkl─▒ olarak koyunlar─▒ da ak┼čamleyin eve kar─▒nlar─▒ doymu┼č, memeleri s├╝tle dolmu┼č bir ┼čekilde d├Ân├╝yordu. Bu durum kabile halk─▒n─▒n dikkatini ├žek┬şmi┼čti. ├çobanlar─▒na ├ž─▒k─▒┼č─▒yorlar, ÔÇťYaz─▒klar olsun size! Siz de bizim koyunlar─▒m─▒z─▒, HalimeÔÇÖnin ├žoban─▒n─▒n koyunlar─▒n─▒ otlatt─▒─č─▒ yerde otlatsan─▒zaÔÇŽÔÇŁ diyorlard─▒.

Halime ve kocas─▒, bu bolluk ve iyili─če, yetim diye kimsenin almaya yana┼čma┬şd─▒─č─▒ ├žocuk y├╝z├╝nden kavu┼čtuklar─▒n─▒ biliyor, ┼č├╝krediyorlard─▒. G├╝nler b├Âylece ge├žti.

Peygamberimiz (a.s.m.) g├╝n ge├žtik├že geli┼čiyor, g├╝rb├╝zle┼čiyordu. Onun ├žo┬şcuklu─ču da di─čer ├žocuklara benzemiyordu. Daha sekiz ayl─▒kken konu┼čuyor, ko┬şnu┼čulan─▒ da dinliyordu. Dokuz ayl─▒kken ├žok d├╝zg├╝n bir ┼čekilde konu┼čmaya ba┼č┬şlam─▒┼čt─▒. 10 ayl─▒k olunca ok atmaya ba┼člam─▒┼č, iki ya┼č─▒na geldi─činde ise g├Âsteri┼čli bir ├žocuk olmu┼čtu. Art─▒k s├╝tten de kesilmi┼čti. Onun s├╝tten kesilmesi Hz. HalimeÔÇÖyi de, kocas─▒n─▒ da derinden ├╝zd├╝. Onun y├╝z├╝nden hay─▒r ve berekete nail ol┬şduklar─▒ i├žin bir m├╝ddet daha yanlar─▒nda kalmas─▒n─▒ ├žok istiyorlard─▒. Fakat art─▒k onu yanlar─▒nda tutamazlard─▒. Annesine teslim etmeleri gerekiyordu. Bir g├╝n yanlar─▒na ald─▒lar ve MekkeÔÇÖye gittiler. Hz. ├émine birden ci─čerparesini kar┼č─▒s─▒nda g├Âr├╝nce ├žok heyecanland─▒. Ne kadar da b├╝y├╝m├╝┼č, g├╝rb├╝zle┼čmi┼čti! Art─▒k bundan sonra hep beraber olacaklar─▒n─▒ d├╝┼č├╝n├╝yor, seviniyordu. Fakat Hz. Halime, Peygamberimizin annesine, ÔÇťO─čulcu─čumu b├╝y├╝y├╝nceye kadar yan─▒m┬şda b─▒raksan iyi olur. Onun Mekke vebas─▒na tutulmas─▒ndan korkar─▒m!ÔÇŁ dedi. Hz. ├émine, o─člunun hasta olmas─▒n─▒ d├╝┼č├╝nmek bile istemiyordu. Art─▒k hasretine ra┬şz─▒yd─▒. Yeter ki biricik o─člu hastalanmas─▒nd─▒. Bu d├╝┼č├╝nceyle Hz. HalimeÔÇÖnin tek┬şlifini kabul etti. B├Âylece Peygamberimiz bir m├╝ddet daha Ben├« SaÔÇÖd yurdunda kalmak ├╝zere MekkeÔÇÖden ayr─▒ld─▒.

Peygamberimiz s├╝tannesinin yan─▒nda, s├╝tkarde┼či Abdullah ile birlikte ko┬şyun otlatacak kadar b├╝y├╝m├╝┼čt├╝. Bir g├╝n yine evin arkas─▒nda yeni do─čan kuzula┬şr─▒n yan─▒nda bulunduklar─▒ bir s─▒rada, iki ki┼či geldi, Peygamberimizi yere yat─▒rd─▒. Sonra da g├Â─čs├╝n├╝ a├žarak kalbini yard─▒lar. Kan p─▒ht─▒s─▒na benzer bir ┼čeyi ├ž─▒kara┬şrak, ÔÇťBu, sende bulunan ┼čeytana ait bir ┼čeydi.ÔÇŁ dediler.

Re┬şs├╗┬şlul┬şlahÔÇÖ─▒n s├╝tkarde┼či Abdullah, bu iki yabanc─▒n─▒n sevgili karde┼čine yapt─▒klar─▒ ┼če┬şyi g├Âr├╝nce ├žok korktu. Ko┼čarak eve geldi ve anne-babas─▒na, ÔÇťKo┼čun, Kurey┼čli karde┼čim ├Âld├╝r├╝ld├╝!ÔÇŁ diye ba─č─▒rd─▒. Onun bu feryad─▒ ├╝zerine kar─▒-koca hemen d─▒┼čar─▒ f─▒rlad─▒lar, Re┬şs├╗┬şlul┬şlahÔÇÖ─▒n bulundu─ču yere do─čru ko┼čtular. Peygam┬şberimiz ayakta idi. Y├╝z├╝ sararm─▒┼čt─▒. Fakat g├╝l├╝ms├╝yordu. ÔÇťYavrum sana ne ol┬şdu?ÔÇŁ diye sordular. Peygamberimiz, ÔÇťBeyaz elbiseli iki ki┼či gelip beni yere ya┬şt─▒rd─▒. Sonra da karn─▒mda bilmedi─čim bir ┼čeyi arad─▒lar.ÔÇŁ cevab─▒n─▒ verdi. Hz. Hali┬şme ile kocas─▒ ├žok korkmu┼člard─▒. Re┬şs├╗┬şlul┬şlahÔÇÖa bir zarar gelmesinden endi┼če edi┬şyorlard─▒. H├óris, HalimeÔÇÖye, ÔÇťHalime, ben bu ├žocu─čun ba┼č─▒na bir felaket gelme┬şsinden korkuyorum! Ba┼č─▒na bir ┼čey gelmeden ├Ânce onu g├Ât├╝r, ailesine teslim et!ÔÇŁ dedi. Halime de hi├ž vakit ge├žirmeden Peygamberimizi al─▒p MekkeÔÇÖye g├Ât├╝r┬şd├╝. Fakat MekkeÔÇÖde onu bir ara kaybetti. Buna ├žok ├╝z├╝ld├╝. B├╝t├╝n aramalara ra─čmen bulamad─▒. Hemen Abd├╝lmutt├ólibÔÇÖe gitti. ├ťz├╝nt├╝ i├žerisinde durumu haber verdi. O da birka├ž ki┼čiyle birlikte onu aramaya ├ž─▒kt─▒. Nihayet Peygamberimiz bulun┬şdu.

Hz. ├émine, o─člunu tekrar g├Ârd├╝─č├╝ne sevinmi┼č, hemen geri getirilmesine ise bir mana verememi┼čti. HalimeÔÇÖye, ÔÇť├çocu─ču ni├žin getirdin? Onu yan─▒nda tutmak i├žin ─▒srar edip durmu┼čtun!ÔÇŁ dedi. O da, ÔÇťArt─▒k o─čulcu─čumu Allah b├╝y├╝tt├╝. Ben ├╝zerime d├╝┼čeni yapm─▒┼č bulunuyorum. Onun ba┼č─▒na bir felaket gelmesinden korkuyorum! Sana getirip sa─č salim teslim etmek istedim.ÔÇŁ cevab─▒n─▒ verdi.

Aradan y─▒llar ge├žti, Peygamberimizin annesi, dedesi vefat etti. Peygamberi┬şmiz de art─▒k b├╝y├╝y├╝p evlendi. Zaman zaman Hz. HalimeÔÇÖyi g├Âr├╝rd├╝. S├╝tannesi┬şne kar┼č─▒ derin bir sevgi beslerdi. Onu g├Ârd├╝k├že ÔÇťAnneci─čim, anneci─čim!ÔÇŁ der, sayg─▒ g├Âsterirdi. Hemen ├╝zerindeki fazla elbiseyi ├ž─▒kar─▒r, onun alt─▒na serer, bir ihtiyac─▒ varsa derh├ól yerine getirirdi. Bir g├╝n Halime onu ziyarete gelmi┼čti. SaÔÇÖdo─čullar─▒ yurdunda yine k─▒tl─▒k oldu─čunu, hastal─▒ktan hayvanlar─▒n k─▒r─▒ld─▒─č─▒n─▒ s├Ây┬şledi. Peygamberimizin ona verebilecek fazla bir ┼čeyi yoktu, fakat Hz. Hatice validemiz sevgili beyinin s├╝tannesini bo┼č olarak g├Ândermeye g├Ânl├╝ raz─▒ olma┬şd─▒. 40 koyun ile 1 deve verdi. Hz. Halime bu ikram kar┼č─▒s─▒nda memnuniyetini bildirdi. Sevin├ž i├žerisinde evine d├Ând├╝.

Sonraki y─▒llarda M├╝sl├╝man olarak sahabiye olma ┼čerefini kazanan Hz. Hali┬şme, Cennet├╝ÔÇÖl-Baki Kabristan─▒ÔÇÖna defnedilmi┼čtir.

Allah ondan raz─▒ olsun![1]

[1]Tabak├ót, 1: 110; ├ťsd├╝ÔÇÖl-G├ábe, 5: 427

(Visited 25 times, 1 visits today)

─░lgili konular

Leave a Comment